საცნაურება-ჲ •
ცნობა, შეცნობა
- ხოლო მართებითი სლვაჲ სულისაჲ არს, რაჟამს არა თავსა შინა თჳსსა შემოვიდოდის და ერთობითად საცნაურებად აღიძრვოდის (არეოპ., საღმრ., ეფრ., 4.9); – νοητόν τό – გუამოვნითისა შეერთებისა საცნაურებანი და შეიერთებიანცა შემძლებელთათჳს შეწყნარებად მათდა (დამასკ., დიალ., ეფრ. 51,25);
•
მომასწავებელი ნიშანი
- მონებისა და მეუფებისა სახელნი არა ბუნებისა არიან საცნაურება, ვითარ-იგი მამობისა და ძეობისანი, არამედ რაჲსამემიმართობათა (დამასკ., გარდ., არს., 212)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.