- იხილნა ფილოსოფოსნი იგი თითოსახეთა იჭუნეულობათა ზედა განყოფილნი ღვთისმსახურებისათჳს და ეგრეთვე მსგავსად საწარმართოჲსა და საბარბაროზოჲსათჳს (ნოს., ნეოკეს. ცხ., ეფრ., S 384, 340v);
- საწარმართო შჯული – ῾Ελληνικόν δόγμα τό – თჳთ მათვე გარეშეთა სწავლათა შინა დამაშურალთაგან ისწავა დაუდგრომელობაჲ შჯულთა საწარმართოთაჲ (ნოს., ნეოკეს. ცხ., ეფრ., S 384, 340r);
- საწარმართო სწავლულება – τῶν ῾Ελλήνων παίδευσις – ეგრეთვე დიდმანცა ამან ყოველივე სწავლულებაჲ საწარმართოჲ წარვლო და გამოცდილებითა ისწავა მათ მიერ დადებულთა მათ შჯულთა უძლურებაჲ და დაუდგრომელობაჲ (ნოს., ნეოკეს. ცხ., ეფრ., S 384, 340v)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.