- რომელთა შუენიერებაჲ არს სიწმიდე სულისაჲ და სიმდიდრე – უპოვარებაჲ (ნოს., ნეოკეს. ცხ., ეფრ., S 384, 338v); სიმდიდრე საღმრთოთა მადლთა სიტკბოებისაჲ ნათესავისათჳს კაცთაჲსა ერთბამად განაცჳბრებს ყოველთა ამისთა მომჴსენებელთა (ეკლსტ., გელ., 264); ვიხილეო სიმდიდრე მზესა ქუჱშე დამარხული (ეკლსტ., გელ., 157. II);
- სიმდიდრე სიბრძნისა – πλοῦτος τῆς σοφίας ὁ – კუალად აღვიდა მამულად თჳსად და მიაქუნდა ყოველივე სიმდიდრე სიბრძნისა და მეცნიერებისაჲ, რომელი, ვითარცა მოფარდულსა ჴელოვანსა, გამოეფრდო თანაზრახვათა და მოსწრაფებით კითხვითა გარეშეთა მათ მასწავლელთაჲთა (ნოს., ნეოკეს. ცხ., ეფრ., S 384, 342r)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.