Gk. διαρθρούμενος (διαρθρόω) აღორძინება, ზრდა
- დასაბამად არსებისა სიორ-ძილისა არნ აღმოცენებაჲ, და რაჟამს მცირედ აღმოსცენდის, ეწოდის მას მწუანვილ; და რაჟამს განდიდნის, იქმნის იგი თივა განსრულებითა სიორძილისაჲთა მცირე-მცირედ მიწევნადმდე თესლისა გამოღებისა (ბას., ექუს., უძვ., ანონ., 63, 10-14) // დასაბამ არსებისა მცენარეთაჲსა იქმნების აღმოცენებაჲ, და მერმე მცირედ რაჲ აღმოსცენდენ მცენარენი, იქმნებიან იგი მწუანვილ, და შემდგომად აღორძინებისა – თივა და ესრეთ მცირედ-მცირედ სიორძილითა თესლთა სრულებისა ჰასაკად აღვლენ (ბას., ექუს., გ. ათ., 50, 1-4)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.