შინაგანი და გარეგანი სიტყვა
- ხოლო სხუაჲ ვინაჲ-მე არს განწვალებაჲ [სულიერებრთა ძალთა] მებრ სხჳთა სახითა, სიტყჳ[ე]რებისათჳს სულისა, რომელ არს აწ წოდებული: შორისმდებარედ სიტყუად (ἐνδιάθετος λόγος) და გარემოსილად (προφορικός ὁ) (ნემეს., პეტრ., 14; 93.1-3); – λόγος προφορικός ὁ – გარეგანი, მატერიალური სიტყვა – ესე პავლე უარსებოდ კნინღა დაამტკიცებდა ქრისტესა, სიტყუად პირით გამომავალად გამოსახვიდა მას (ეპიფ. კვ., პას., თეოფ., H 601, 161II); ქრისტესა სიტყუად პირისა გამომავალად და კუალად შემავალად იტყჳან (ეპიფ. კვ., პას., თეოფ., H 601, 161I); ამის შემდგომად სიტყჳს მიმნიჭებელ შეიქმს კაცსა (ამონ., ტარიჭ., 40,2)
Source: ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი = Old georgian-greek documented dictionary of philosophical-theological terminology: (მასალები) / [ქართველოლ., ჰუმანიტ. და სოც. მეცნ. ფონდი რუსთაველის ფონდი; პროექტის ავტ. და სამეცნ. ხელმძღვ. დამანა მელიქიშვილი; პ/მგ რედ. ანა ხარანაული, ბერძნ. ტექსტის რედ.: ლევან გიგინეიშვილი, ვიქტორია ჯუღელი]. - I-ლი გამოც.. - თბ.: ბაკურ სულაკაურის გამ-ბა, 2010. - 29სმ.