| Search query: ეპისკოპოსი Found in dictionaries: 290 English-Georgian (3), ფსევდონიმების ლექსიკონი (106), უცხო სიტყვათა ლექსიკონი (4), Civil ენციკლოპედიური ლექსიკონი (20), სამოქალაქო განათლების ლექსიკონი (8), ლექსიკონი ქართული (4), რუსულ–ქართული ლექსიკონი (1), უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი (39), ქრისტიანობის ლექსიკონი (47), ქართლის ცხოვრების ტოპოარქეოლოგიური ლექსიკონი (21), ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი (2), ქალაქური ლექსიკონი (1), უცხოელები თბილისის შესახებ (2), ლათინური იურიდიული ტერმინოლოგია (4), ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი (1), უკრაინულ-ქართული ლექსიკონი (1), სომხურ-ქართული ლექსიკონი (1), აფხაზურ-ქართული ლექსიკონი (1), გერმანულ-ქართული ლექსიკონი (1), საღმრთისმეტყველო ლექსიკონი-ცნობარი (11), დიდი ქართულ-ინგლისური ლექსიკონი (1), ქართულ-აზერბაიჯანული ლექსიკონი (1), ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები) (3), რუმინულ-ქართული ლექსიკონი (2), შვედურ-ქართული ლექსიკონი (1), რუსულ-ქართული სასკოლო ლექსიკონი (1), თურქულ-ქართული ლექსიკონი (1), დემოგრაფიის მოკლე ენციკლოპედიური ლექსიკონი (1), განმარტებითი ლექსიკონი საჯარო მოსამსახურეთათვის (1) - ქორეპისკოპოსი
- (ბერძნ. chora „სოფელი“ + epíscopos „ეპისკოპოსი“) (Corepiscopo) სოფლის ეპისკოპოსი, რომელიც ძველად აღმოსავლეთში მართავდა სასოფლო რაიონს ქალაქის ეპისკოპოსის იურისდიქციის ქვეშ და, მაშასადამე,…
- დაბრკოლებული საეპისკოპოსი საყდარი
- (Sede episcopale impedita) ასე ეწოდება ეპისკოპოსის მმართველობაში მყოფ ადმინისტრაციულ ერთეულს, რომლის ეპისკოპოსიც პატიმრობის, გადასახლების, განდევნის თუ უუნარობის მიზეზით სრულიად მოკლებულია…
- დამხმარე ეპისკოპოსი
- (ლათ. auxiliaris, სიტყვიდან auxilis „დახმარება“) (Ausiliare) ეპისკოპოსის ხარისხის მატარებელი თანამშრომელი, რომელიც ენიშნება დიოცეზის ეპისკოპოსს, როდესაც იგი, ეპარქიის გაფართოების ან პირად…
- ეპისკოპოსი, დამხმარე
- See also: დამხმარე ეპისკოპოსი =პეტროზილო, პიერო. ქრისტიანობის ლექსიკონი/პიერო პეტროზილო; [იტალ. თარგმნა მარიკა სააკაშვილმა; რედ. მერაბ ღაღანიძე; სულხან-საბა ორბელიანის სასწ. უნ-ტი,…
- ეპისკოპოსი
- (ბერძ. epíscopos (ზმნიდან epi-scopein „ზემოდან ცქერა“, „მეთვალყურეობა“)) (Vescovo) მოციქულთა მემკვიდრე, რომელსაც მიენიჭა ხელდასხმის საიდუმლოს სისრულე. საეპისკოპოსო ხელდასხმის ძალით ეპისკოპოსი…
- ტიტულარული ეპისკოპოსი
- (Vescovo Titolare) ეპისკოპოსი, რომელსაც არა აქვს მინდობილი დიოცეზი (CIC, კან. 376) =პეტროზილო, პიერო. ქრისტიანობის ლექსიკონი/პიერო პეტროზილო; [იტალ. თარგმნა მარიკა სააკაშვილმა; რედ.…
- მრჩეველთა კოლეგია
- (Collegio dei consultori) სამღვდელო საბჭოს წევრ მღვდელმსახურთა ჯგუფი (6-12 ადამიანი), რომელთაც ეპისკოპოსი ხუთი წლის ვადით ირჩევს (CIC, კან. 502). მრჩეველთა კოლეგია იღებს სამოციქულო წერილებს…
- კარდინალი
- (Cardinale) ტერმინი აღნიშნავს: ა) ყველაზე მაღალი წოდების მქონე, პაპის თანამშრომლებსა და მრჩევლებს ეკლესიის საქმიანობასთან დაკავშირებულ საკითხებში. არაუგვიანეს VI საუკუნიდან კარდინალი…
- პაპი
- (ბერძ. páppas, შემდგომში pápas; ლათ. papa; წარმოადგენს კნინობით ფორმას სიტყვისა padre „მამა“) (Papa) ქრისტიანობის პირველ საუკუნეებში პაპად იწოდებოდა ყველა მღვდელმსახური და ეპისკოპოსი. რომის…
- საკათედრო ტაძარი
- (ბერძ. kathédra, შემდეგ ლათ. cathedra „სკამი“, „სავარძელი“) (Cattedrale) დიოცეზის მთავარი ტაძარი, ეპისკოპოსის ადგილ-სამყოფელი. ეწოდება აგრეთვე „დუომო“ – duomo [ლათ. domus „სახლი“], ღმრთის…
- ემერიტუსი
- (ლათ. emeritus, ნამყოს მიმღეობა ზმნისა emereri (e(x)+mereri) „დამსახურება“), სიტყვასიტყვით ნიშნავს „ის, ვინც საბოლოოდ დაიმსახურა“) (Emerito) ეს ტიტული ენიჭება პირს, რომელიც ასაკობრივი ზღვრის…
- ექსორციზმი
- (ბერძ. exorkismós (ზმნიდან exorkízein) „თავიდან აცილება“, „გამოლოცვა“) (Esorcismo) წესი, რომლითაც ღმრთის სახელს მოუხმობენ ადამიანის, ცხოველის ან რამე ადგილის დემონისაგან დასაცავად. იესომ…
- თანამაკურთხებელი
- (con+consacrante „ის, ვინც აკურთხებს“) (Conconsacrante) ეპისკოპოსად კურთხევაში მონაწილე ეპისკოპოსი. კანონიკური სამართლის კოდექსის თანახმად, ასეთი ეპისკოპოსი სამი მაინც უნდა იყოს (ერთი მთავარი…
- თეატელნი
- (Teatini/e) საეკლესიოთა ორდენი, რომელიც ავგუსტინესეული წესდებას ეფუძნება და რომელიც დაარსებული 1524 წელს რომში, გაეტანო ტიენელის (†1547, კანონიზებულია 1671 წელს) და ჯამპიერო კარაფას, იმჟამად…
- მირონცხება
- (ბერძ. chrísma „საცხი“, ფართო მნიშვნელობით, „ცხება“) (Cresima) ერთ-ერთი შვიდ საიდუმლოთაგან, ეწოდება, აგრეთვე, კონფირმაციაც, რადგანაც მონათლული ამ დროს სული წმიდის სისრულის მიღებით რწმენაში…
- მიტრა
- (Mitra; mítra) ლიტურგიული თავსაბურავი, რომელსაც ეპისკოპოსის წოდების მქონე პირები ატარებენ. ხანდახან, პრივილეგიის სახით მისი ტარების უფლება ეძლევათ აგრეთვე აბატებს, პრელატებსა და…
- მღვდლობა
- (ლათ. ordo, „საფეხური“, „ხარისხი“) (Ordine) ერთ-ერთი იესოს მიერ დამკვიდრებულ შვიდ საიდუმლოთაგან. მისი შემწეობით გრძელდება ეკლესიაში იესოს მიერ მოციქულთათვის მინდობილი მისიის განხორციელება:…
- ობლატები (მიძღვნილნი)
- (ლათ. oblatus, ნამყოს მიმღეობა ზმნისა offerre „შეთავაზებული“) (Oblati/e) აღნიშნავს იმათ, „ვინც ღმერთს მიეძღვნა“. ძველად (IV ს.) ასე უწოდებდნენ ღმრთის სამსახურში ჩაყენების მიზნით მშობლების…
- პაპის უპირატესობა
- (Primato del papa) პაპის უპირატესობა მოციქულ პეტრეს მემკვიდრეს დედამიწაზე იესო ქრისტეს ერთადერთ ვიკარიუსად აღიარებს. რომის ეპისკოპოსთა პირველი მცდელობები, მთელ ეკლესიაზე განევრცოთ საკუთარი…
- პონტიფექსი
- (ლათ. pontifex (pons „ხიდი“ + facere „კეთება“)) (Pontefice) დღეს პაპის აღსანიშნავად დამკვიდრებული ტიტული Summus Pontifex XI საუკუნემდე ყველა ეპისკოპოსს აღნიშნავდა. წარმართული ტიტული Pontifex…
|
to main page 
top of page