| Search query: ღმრთივი Found in dictionaries: 8 ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი (8) - ღმრთეებრ-ი // ღმრთებრი // ღმრთებრივი
- (θεῖος) =რამეთუ, რაჟამს იგი ღმრთეებრითა და მამობრივითა კაცთ-მოყუარებითა სწავლა ღმერთმან ისრაელი დიდისა მისთჳს ცხორებისა და მოქცევისა მისისა (არეოპ., ზეც., ეფრ., 8.2); – τὸ θείον –…
- ზესთ-მექონეობა-ჲ
- (ὑπερπλήρους) =[ღმრთივი] თან-მისცემს შემდგომთა, და ესრეთ ზედ-მიუწადებს პირველ მისაცემელთა ზესთმექონეობითა კეთილთაჲთა (პრ., კავშ., პეტრ., 132; 81.14-15; D. §131) See also:…
- ზესთ-სრულ-ი
- (ὑπέρπληρες) =ზესთ-სრულ ვინაჲვე ჴამს სრულმყოფელი სხუათაჲ და სხუათადმი განმწამი თჳსთა მინერგვათაჲ, ვითარ-იგი ღმრთივი კეთილთა მიერ თჳს-მიერთა აღავსებს თჳს-შორის თითოეულთა და არს ზესთ-სრულ …
- თან-მიცემა
- ((μετά)δίδωσι) =[ღმრთივი] თან-მისცემს შემდგომთა, და ესრეთ ზედ-მიუწადებს პირველ მისაცემელთა ზესთ-მექონეობითა კეთილთაჲთა (პრ.,კავშ., პეტრ., 132, 81.14-15; D.§131) …
- თჳთებრივობა-ჲ (ღმთივ-ი)
- (τὴν θείαν ἰδιότητα) ღვთაებრივი თვისებრიობა, თვითობა =თითოეული რიცხჳ იყოს ყოვლობა, ვითარ ნაწილთ-შორისი ყოვლობაჲ, და ჰქონდის თჳს შორის ყოველნი, და პირველ სხუათაჲსა ჰქონდის ღმრთივი…
- კეთილ-ი
- (ἀγαθός, ἀγαθον τό, ἀγαθά τά) სიკეთე, სიკეთის ცნება, კეთილი =ყოვლისავე აღმრჩეველსა კეთილისასა თანამოქმედ ექმნების ღმერთი კეთილისათჳს (დამასკ., ორთა ნებ., არს., S1463, 132v); ყოველთა…
- ღმრთივ-ი
- (θεῖον τὸ) =ღმრთივი კეთილთა მიერ თჳს-მიერთა აღავსებს თჳს-შორის თითოეულთა და არს ზესთსრულ (პრ., კავშ., პეტრ., 132; 81.11-12); See also: ღმრთებრი, ღმრთებრივი = ძველქართულ-ძველბერძნული…
- ყოვლობა-ჲ ნაწილთ-შორისი
- (τὸ ἐν τῷ μέρει ὅλον) ნაწილებში არსებული (თითოეული ნაწილის) მთლიანობა =ყოველი ნაწილთ-შორისი ყოვლობაჲ ნაწილი არს ნაწილთაგანისა ყოვლობისა და, თუ არს ნაწილ, ვინაჲსავე ყოვლობისა არს ნაწილ, ანუ…
|
to main page 
top of page