| Search query: ღვთაება Found in dictionaries: 405 English-Georgian (2), უცხო სიტყვათა ლექსიკონი (31), Civil ენციკლოპედიური ლექსიკონი (5), სამოქალაქო განათლების ლექსიკონი (1), რუსულ–ქართული ლექსიკონი (1), უნივერსალური ენციკლოპედიური ლექსიკონი (296), ქართლის ცხოვრების ტოპოარქეოლოგიური ლექსიკონი (5), ძველქართულ-ძველბერძნული ფილოსოფიურ-თეოლოგიური ტერმინოლოგიის დოკუმენტირებული ლექსიკონი (3), ქალაქური ლექსიკონი (2), ქართულ-თურქული და თურქულ-ქართული ლექსიკონი (1), მეგრულ-ქართული ლექსიკონი (12), ლათინური იურიდიული ტერმინოლოგია (3), ქართული მატერიალური კულტურის ეთნოგრაფიული ლექსიკონი (2), საზღვაო ლექსიკონი (1), უკრაინულ-ქართული ლექსიკონი (1), სომხურ-ქართული ლექსიკონი (5), აფხაზურ-ქართული ლექსიკონი (1), გერმანულ-ქართული ლექსიკონი (3), დიდი ქართულ-ინგლისური ლექსიკონი (1), ქართულ კილო-თქმათა სიტყვის კონა (7), ძველი ქართული ენის ლექსიკონი (მასალები) (1), მოკლე ქართულ-ქურთული (კურმანჯი) ლექსიკონი (1), სოციოლოგიის მრავალენოვანი ლექსიკონი (2), ლათინურ-ქართული ლექსიკონი (5), ქართულ-გერმანული სიტყვარი (2), რუსულ-ქართული სასკოლო ლექსიკონი (1), უცხო სიტყვათა განმარტებითი ლექსიკონი (10) - პრიაპოსი
- (Priapos) ხილის ბაღების, საძოვრების, თხისა და ცხვრის ფარების, აგრეთვე მევენახეობისა და მეთევზეობის მფარველი ღვთაება, მოგვიანებით - ტკბილი განცდების ღვთაება. =ჭაბაშვილი, მიხეილ, უცხო…
- აგნი
- (agni) ინდური ცეცხლის ღვთაება. =ჭაბაშვილი მიხეილ, უცხო სიტყვათა ლექსიკონი / შეადგინა [და წინასიტყვ. დაურთო] მიხეილ ჭაბაშვილმა. - მე-3 შესწ. და შევს. გამოც.. - თბ. : განათლება, 1989.
- არიმანი
- ძვ. სპარს. რელ. ბოროტების ღვთაება (სპარსულად - ანჰრა-მაინიუ), შეურიგებელი მტერი თავისი ძმის - კეთილი ღვთაების - ორმუზდისა. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
- ატონი
- ძველეგვიპტური მზის ღვთაება; წარმოდგენილი ჰყავდათ შავარდნისთავიან ადამიანად, რომელსაც შუბლზე მზის დისკო ჰქონდა. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
- ბაალი
- (baal) ძველი სემიტების (ფინიკიელების, ებრაელებისა და სხვ.) ნაყოფიერების წარმართული ღვთაება. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
- ბელზებელი და ბელზეული
- (beelsebul) 1.მითოლ. ძველი ფინიკიელების ღვთაება. 2. ქრისტიანულ რელიგიაში: ავი სული, ეშმაკი. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
- ბორეა
- ბორეა [ბერძ. Boreas] – 1. ბერძნულ მითოლოგიაში: ჩრდილოეთის ქარის ღვთაება; წარმოდგენილი ჰყავდათ ძლიერი ფრთოსანი მამაკაცის სახით. 2. (წიგნ.). ცივი, სუსხიანი ქარი. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
- დემონი
- (daimon) 1. ქრისტიანულში: ავი სული, ეშმაკი;2.ბერძნულში: კეთილი ან ავი სული ღვთაება. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
- დემონოლოგია
- (daimōn და logos) "ღვთაება"; "ავი სული" და "მოძღვრება"მცდარი მისტიკური მოძღვრება დემონებზე (ავ სულებზე); წარმოიქმნება სულების პირველყოფილი რწმენის საფუძველზე. …
- ვიშნუ
- ინდუიზმის ერთ-ერთი მთავარი ღვთაება - მზის ღმერთი. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
- ვოდანი
- (Wodan, Wotan) უმაღლესი ღვთაება - ქარისა და ქარიშხლის, აგრეთვე ომისა და ვაჭრობა-ზღვაოსნობის ღმერთი (სკანდინავიურ მითოლოგიაში მას შეესაბამება ოდინი). Synonym: ვოტანი =უცხო სიტყვათა…
- იანუსი
- (Janus) დროის, ყოველგვარი დასაწყისისა და დასასრულის ღვთაება; გამოისახებოდა ორი პირისახით,რომელთაგან ერთი წინ ჰქონდა მიქცეული, მეორე - უკან. ორპირი იანუსი - ითქმის ორპირ ადამიანზე. …
- იაჰვე
- იუდაიზმის უზენაესი ღვთაება. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
- იუპიტერი
- (Jupiter) 1. ცის, სინათლისა და წვიმის ღმერთი, უზენაესი ღვთაება; ბერძნულ მითოლოგიაში მას შეესაბამება ზ ე ვ ს ი. 2.ასტრ. მზის სიტემის ყველაზე დიდი პლანეტა, მზიდან რიგით მეხუთე; ჰყავს 12…
- იშთარი
- აქადურ (ასირიულ-ბაბილონურ) მითოლოგიასა და რელიგიაში: მთავარი ღვთაება - ნაყოფიერებისა და ხორციელი სიყვარულის, აგრეთვე ომისა და შუღლის ქალღმერთი; შეესაბამება ფინიკიურ ასტარტეს. =უცხო…
- კრიშნა
- ინდუიზმის ღვთაება; თაყვანს სცემენ როგორც ღმერთ ვიშნუს ერთ-ერთ განსახიერებას. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
- ლუციფერი
- (Lucifer) 1. ქრისტიანულ მითოლოგიაში ეშმაკი, ჯოჯოხეთის მბრძანებელი, ბოროტების ღვთაება. 2. პლანეტა ვენერას ძველი სახელწოდება. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
- მამონა
- (mamōnas) >არამ. 1. ძვ. აღმ. სიმდიდრის ღვთაება. 2.გადატ. ანგარება, ვერცხლისმოყვარეობა. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
- მარდუქი
- შუმერ. ქალაქ ბაბილონის მფარველი ღმერთი; ძვ. წელთაღრ. მე-18 ს.-იდან - ბაბილონის პანთეონის უზენაესი ღვთაება. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი
- მორფევსი
- (Morpheus) 1. ძილისა და სიზმრის მომავლინებელი ღვთაება, ძილის ღმერთის - ჰიპნოსის შვილი. =უცხო სიტყვათა ლექსიკონი, 1989.
|