ადამიანთა საზოგადოების მოთხოვნილებათა დაკმაყოფილების მიზნით, პირდაპირ ან მეშვეობით, მოხმარებული (ათვისებული) საარსებო და ბუნებრივი გარემოცვის მნიშვნელოვანი კომპონენტებისა (წყლის, მიწის, ნიადაგების რესურსები) და პირობების (მზის სხივური და სითბური, ქარის, ტალღების, მოქცევა-უკუქცევის, ბიონარჩენების ენერგია) ერთიანობა.
Source: გარემოს პრობლემების ტერმინოლოგიური ცნობარი-ლექსიკონი (პროცესები, ცნებები, განმარტებები). ავტორი - მელორ ალფენიძე; რედაქტორები: ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი ზაურ ლომთათიძე, გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი ზურაბ სეფერთელაძე; რეცენზენტები: გეოგრაფიის აკადემიური დოქტორი, პროფესორი მერაბ გონგაძე ბიოლოგიის აკადემიური დოქტორი, პროფესორი ილია გოროზია. სოხუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, გეოგრაფიის პროგრამული მიმართულება; თბილისი, 2011.