ბუნებრივი რესურსებისა და ენერგიის რაციონალური ათვისების, საბოლოო პროდუქციის მიღებისა და გარემოს დაცვის უზრუნველყოფასთან დაკავშირებული საქმიანობა, როცა მოცემული მომენტის ტექნოლოგიური განვითარების დონის შესაბამისად, მიღწეულია წარმოების ნარჩენების მაქსიმალური შემცირება, ხოლო საზოგადოების მოთხოვნათა დაკმაყოფილების გონივრული საქმიანობა ეყრდნობა, კაცობრიობის მიერ დაგროვილი ცოდნისა და გამოცდილების, მეთოდებისა და ხერხების, საშუალებებისა და წყაროების გამოყენებას, ამავე დროს მიმართულია მოწინავე და სრულყოფილი ტექნოლოგიების პრაქტიკაში დანერგვისაკენ; აბსოლუტური უნარჩენო ტექნოლოგიის მიღწევა პრაქტიკულად შეუძლებელია.
Source: გარემოს პრობლემების ტერმინოლოგიური ცნობარი-ლექსიკონი (პროცესები, ცნებები, განმარტებები). ავტორი - მელორ ალფენიძე; რედაქტორები: ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი ზაურ ლომთათიძე, გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი ზურაბ სეფერთელაძე; რეცენზენტები: გეოგრაფიის აკადემიური დოქტორი, პროფესორი მერაბ გონგაძე ბიოლოგიის აკადემიური დოქტორი, პროფესორი ილია გოროზია. სოხუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, გეოგრაფიის პროგრამული მიმართულება; თბილისი, 2011.
to main page 
top of page