ბუნებრივი გარემოსათვის უცხო (არადამახასიათებელი) და ახალი ფიზიკური, ქიმიური ან ბიოლოგიური აგენტების შემოტანა ან წარმოქმნა, ან რაიმე პერიოდის განმავლობაში იმავე აგენტების კონცენტრაციის საშუალო მრავალწლიურ დონეზე მაღალი მნიშვნელობის მიღება. განასხვავებენ გარემოს ბუნებრივ და ანთროპოგენურ გაბინძურებას, რომელთა დონის კონტროლს ზღვრულად დასაშვები კონცენტრაციის (ზდკ) ნორმატივები განსაზღვრავენ.
Source: გარემოს პრობლემების ტერმინოლოგიური ცნობარი-ლექსიკონი (პროცესები, ცნებები, განმარტებები). ავტორი - მელორ ალფენიძე; რედაქტორები: ბიოლოგიურ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი ზაურ ლომთათიძე, გეოგრაფიულ მეცნიერებათა დოქტორი, პროფესორი ზურაბ სეფერთელაძე; რეცენზენტები: გეოგრაფიის აკადემიური დოქტორი, პროფესორი მერაბ გონგაძე ბიოლოგიის აკადემიური დოქტორი, პროფესორი ილია გოროზია. სოხუმის სახელმწიფო უნივერსიტეტი, გეოგრაფიის პროგრამული მიმართულება; თბილისი, 2011.
to main page 
top of page