არალეგალის ლეგალიზაცია

ძირითადი და შუალედური ლეგალიზაცია ხორციელდება ორი ფორმით

• დასაზვერი ქვეყნის მოქალაქეობის მიღების სახით;

• სასურველი უცხოელის სტატუსის სახით.

ლეგალიზაციის ელემენტებია: არალეგალის სალეგალიზაციო საფარი; არალეგალის სალეგალიზაციო სპეციალობა; არალეგალის ლეგენდა და არალეგალის სალეგალიზაციო დოკუმენტები.

ძირითადი ლეგალიზაცია ხორციელდება უშუალოდ დასაზვერ ქვეყანაში.

შუალედური ლეგალიზაცია ეწოდება მზვერავის მიერ თავდაპირველად რომელიმე სხვა ქვეყანაში (ან ქვეყნებში) განსახორციელებელ ლეგალიზაციას დასაზვერ ქვეყანაში შეღწევის პირობების შექმნისა და შემდეგ ძირითადი სალეგალიზაციო სამუშაოს იქ ჩატარების მიზნით.

შუალედური ლეგალიზაციის საჭიროების ძირითად აუცილებლობას წარმოადგენს:

• იმ ეროვნული ენის ცოდნის სრულყოფა, რომელი ენის წარმომადგენლადაც ასაღებს თავს მზვერავი;

• სპეციალობის მისაღებად აუცილებელი სტაჟირება, რომლითაც იგი იმუშავებს ლეგენდის შესაბამისად;

• დასაზვერ ქვეყანაში უშუალო შეღწევის შეუძლებლობა და, შესაბამისად, იმ დოკუმენტების მოპოვების აუცილებლობა, რომელთა მეშვეობითაც მოხდება დასაზვერ ქვეყანაში შეღწევა.