დაიზმენდა

დაეჭვდა; შეშინდა. „– არა, უნდა ვკითხო იმ ნიას, რა ხდება ჩვენს თავს? – გინდა გიჟად ჩაგთვალოს? აბა, რა ვქნა, უკვე დავიზმენდი!“ (ლაშა თაბუკაშვილი); „ხანდახან ნიკი თავის ჩანგალს დაასობდა რამეს ჩემს თეფშზე და პირში გააქანებდა. – მოსულა, არ დაიზმენდე, – მეუბნებოდა ის და ვსვამდით ყლუპს“ (აკა მორჩილაძე).