 |
 | |
ვერხი
რუს. – თავი, მწვერვალი.
უკიდურესი, უმაღლესი. „მამაჩემი რო უკვე დალეულია აქ, ვაფშე ჩემთვის ეგ არი ვერხი, რო ნევროზები და ამბავი [დამეწყოს]“ (აკა მორჩილაძე).
Source: ქართული ჟარგონის ლექსიკონი, მესამე შევსებული გამოცემა; ავტ. ლევან ბრეგაძე; რედ: ანა ჭაბაშვილი და სხვ.; შპს "ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა"; მისამართი: აღმაშენებლის 150,0112, თბილისი, 2013.
 to main page | Top 10 • Feedback • Login |  top of page |
| © 2008 David A. Mchedlishvili | XHTML | CSS | Powered by Glossword 1.8.9 |