იუზგარ

მეგობარი, ძმაკაცი. „დავიღალე, იუზგარ.., – ამოიოხრა ამბოკაძემ“ (ნოდარ დუმბაძე); „...ჩემი იუზგარა იყო ვახო, ანუ – მეგობარი (ოცდაათიან წლებში ეს „იუზგარ“, „შეჩემასი“ არ იყოს, სახადივით მოედვა თბილისს)“ (რევაზ თვარაძე).