სულიერად დაეცა, მხნეობა დაკარგა. „ლენტომ შეაღვიძა დახლზე ჩაყვინთული ხიმშია, ფული მიუთვალა, მხარზე ხელი მოუთათუნა, გაამხნევა. აბა, აბა,
იშკილებიდან არ დავარდე“ (ოთარ ჩხეიძე).
„იშკილი“ სპარსულად „მოტყუებას“, „გაიძვერობას“ ნიშნავს და ქართულში ყალთაბანდობის, ოინის, ხრიკის სინონიმია. „იშკილები“, „ხოში მაქვს“, „ბითურია“, „არა რო!“.. აი შენი სიტყვების საუნჯე და სალარო!“ (იოსებ გრიშაშვილი).
„იშკილ!“ – მიაძახებდნენ მე-20 საუკუნის 20-30-იან წლებში კინო-მექანიკოსს, როცა რამე ტექნიკური მიზეზით ფილმის ჩვენება დროებით შეწყდებოდა (მოგვიანებით ასეთ დროს „მეხაშესა“ და „საპოჟნიკს“ გაიძახოდნენ): „ეკრანი ციმციმებს... ზედ არაფერს აჩვენებენ... – იშკილ! – მოისმა ეხლა ბოხი ხმით... „უფრო მოინტელიგენტოებმა“ ამ სიტყვას გვერდი აუარეს, მაგრამ სამაგიეროდ ფეხებით და „ტროსტებით“ ასტეხეს იატაკზე ბრახუნი“ („ტარტაროზი“, 1927, # 124, გვ.11).