კა კე კვ კი კლ კო კრ კუ
კაი კამ კარ კაჩ

კაიფი

fig. ნეტარება, სიამოვნება (ფონეტიკურად მცირეოდენ სახეცვლილი იგივე სიტყვაა, რაც არაბულიდან შემოსული „ქეიფი“).
ნარკოტიკული ნივთიერების მიღებით გამოწვეული თრობა; „დავიწყე თვალების ტრიალი, მანჭვა-გრეხა, ცმუკვა და სიცილი, ვითომ კაიფში ვარ-მეთქი“ (დალი ფანჯიკიძე. თარგმ.); „შენ რა, მეუბნება მცირე პაუზის შემდეგ, – კაიფში ხარ? – კაიფში არა! – ვბრაზობ, – საიდან მოიგონე“ (ზურაბ სამადაშვილი); „მაგას ერთი საქსაფონი ან კლარნეტი ყურის ძირში და წავიდა კაიფი...“ (მაკა ჯოხაძე).
Source: ქართული ჟარგონის ლექსიკონი, მესამე შევსებული გამოცემა; ავტ. ლევან ბრეგაძე; რედ: ანა ჭაბაშვილი და სხვ.; შპს "ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა"; მისამართი: აღმაშენებლის 150,0112, თბილისი, 2013.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9