მაგარი

სალიტერატურო ქართულში ნიშნავს ძნელად გასატეხს, მყარს, მტკიცეს, გამძლეს, ძლიერს; სასმელთან დაკავშირებით – ბევრი სპირტის შემცველს; ჟარგონში კი კარგის, ჩინებულის, საუცხოოს მნიშვნელობა შეიძინა: „იქ შენ ისმენდი მაგარ ლექციებს ქართულ და მსოფლიო მწერლობაზე“ (გიორგი ჩარკვიანი); „ნასკები მაგიდაზე დავყარე. ეს იყო ყველაზე მაგარი!“ (დალი ფანჯიკიძე. თარგმ.); „მაგრად ცეკვავდა, სხვათა შორის“ (რეზო ჭეიშვილი). ი ხმოვნის შენარჩუნებით ზმნიზედად გადაიქცევა (მაგრად, ძალიან, მეტისმეტად). „ეგ ხო ჩემთან გადმოვიყვანე ეზოში... იმ პლატოზე მაგარი მეცოდებოდა!“ (ლაშა ბუღაძე).