რო არ

როგორც კი. ძველთბილისური ჟარგონი, დღესაც გაიგონებთ. „არბიტორი აცხადებს, ახლა იჭიდავებენ პარტნოვი შაქრო და სანდრო – ყასპის ძმაო. ზურნამ რო არ დაუკრა! სულ „პრიპადკა“ მამივიდა, ჩემმა მზემ“ (აკაკი ბელიაშვილი).

ვინც თბილისურ კილოს არ იცნობს, ამის წაკითხვისას იფიქრებს, ზურნას არ დაუკრავს და „პრიპადკა“ ამიტომ მოსვლიაო. არა! „ზურნამ რო არ დაუკრა!“ ნიშნავს: „როგორც კი ზურნამ დაუკრა“. აქ ინტონაციასაც მნიშვნელობა აქვს: ბოლო ხმოვანი (სიტყვაში „დაუკრა“) გრძლად უნდა წარმოითქვას.