უწი-პუწი

გადაპრანჭული. „ვიღაც ნაცნობი შეხვდა, კარგი მაკიაჟით, კარგად ჩაცმული ქალბატონი. მათ შორის შედგა „უწი-პუწი“ საუბარი და გადაწყდა, რომ ერთმანეთი დიდ ხანს არ უნახავთ და ერთად ჩაის დალევდნენ ამ დღეებში, რომელიმეს სახლში“; „არის პერიოდები, როცა სულ კინოზეა ნაწერი, არის პერიოდები, როცა „დღიურივით“ იქცევა ბლოგი (რაც ძალიან არ მინდა, მაგრამ ზოგჯერ გამოდის), ზოგს კი აინტერესებს და ეს კარგია, მაგრამ უმეტესობას არა, სხვა უწი-პუწი პოსტების კითხვა ურჩევნიათ ან აი აბსოლუტურად ჩვეულებრივის“ (გიორგი კაკაბაძე).