ფარჩაკი

შემოსულია რუსული ქურდული ენიდან, სადაც წამხდარ, ზნედაცემულ „ფრაერს“ ნიშნავს, რომელიც პარვას იწყებს, ქურდების მიბაძვას ცდილობს. ქართულ ჟარგონში უხეიროს, ბედოვლათის მნიშვნელობა მიიღო. „და ძალიანზე ძალიან აღსდექ და მოაკეტინე: დამპლებს, დარტყმულებს, გორსალებს, ფარჩაკებსა და კრეტინებს“ (ვახტანგ ჯავახაძე).