მიასუნინეს (გამოთქმებში: „ვინ მიასუნინებს“, „არ მიასუნინეს“)

მიუშვეს, გააკარეს (არ მიასუნინეს – ანუ იმ მანძილზეც კი არ მიუშვეს, რომ იქაურობის სუნი ეკრა). „როცა მოვრჩები აქ ბინძურ თამაშს, რა ვუთხრა დავითს, რა ვუთხრა თამარს?! თუმცა მათთან ვინ მიმასუნინებს, ვყვები რა ზღაპარს!“ (ზვიად მუსერიძე).