პანიკობს

ძალიან ეშინია, ძრწის. „...უზარმაზარი ნაგაზები... პატრონებს ლაღად მიუშვიათ ნებაზე – და შორიდან თვითონვე უყვირიან ვინმე გულგამსკდარ ბავშვს, ქალსა თუ მოხუცს: „რას პანიკობ! არ იკბინებაო!“ (ნაირა გელაშვილი); „ნუ პანიკობ რა, და საერთოდ შემოდი და კარი მოხურე, უბერავს“ (დავით ქართველიშვილი).