შაყირი

ხუმრობა, მასხრობა. მომდინარეობს სიტყვიდან „შაირი“, რომლის ერთ-ერთი მნიშვნელობა არის „სახელდახელოდ თქმული, გამკილავი შინაარსის ლექსი“ („ქართული ენის განმარტებითი ლექსიკონი“). „სიაბანდი და შაყირი არც ჯვარზე აგიკრძალია“ (ვახტანგ ჯავახაძე); „და მე ვკითხულობ მართლა – თავი მოუკვდეს შაყირს – რა ღირს აი, ეს წიგნი! – ეს ცრემლის თქეში რა ღირს!“ (ტარიელ ჭანტურია).