აწეული

1. ამაღლებული, საზეიმო, პათეტიკური, ემფატიკური (სიტუაცია). „ისეთი აწეული სიტუაციაა, სწორედ მიწიდან აწეული, რომ ვერაფერს ვიტყვით“ (გურამ რჩეულიშვილი).
2. „ასწია“.
   მოპარული. „გერმანელი კიდე აწეულს არაფერს იყიდის, სხვა მყიდველი არ არი და ისევ აფრიკელთან ჩალიჩობ ვინუჟდენი“; „ის აწეული ტანსაცმელი რო დადო ოთახში და პოლიციამ შმონი დაჰკრას, წაიღებენ“ (მიხო მოსულიშვილი).
   See also: აწევა
   Source: ქართული ჟარგონის ლექსიკონი, მესამე შევსებული გამოცემა; ავტ. ლევან ბრეგაძე; რედ: ანა ჭაბაშვილი და სხვ.; შპს "ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა"; მისამართი: აღმაშენებლის 150,0112, თბილისი, 2013.