ჩათლახმაესტრობა

ვერაგობაში, უზნეობაში გაწაფულობა. „ჩემსოფლელია და მისი ჩათლახმაესტრობა სხვაზე უკეთ ვიცი“ (ზაურ კალანდია). თურქული წარმომავლობის სიტყვა ჩათლახი (ჩათლაქ) ქართული ენის განმარტებით ლექსიკონში ორი მნიშვნელობით არის წარმოდგენილი:

1. ძვ. უვარგისი, უხეირო. „[ღამურა] ისეთი ტაატით მოძრაობს, რომ ჩათლახ კუსაც კი შეუძლია გაასწროს სიარულში“ (ი. გოგებაშვილი).

2. სალანძღავი სიტყვაა. „ისევ ბატონების უღელში შეებით, ცინგლიანებო! წუპაკებო! ჩათლახებო!“ (მ. ჯავახიშვილი). ი. გრიშაშვილის „ქალაქურ ლექსიკონში“ ასეა განმარტებული: „უზნეო, გათახსირებული, პედერასტი, გაცვეთილი, პირველყოფილობადაკარგული ადამიანი“.