ჩემა ნალა

ძლიერ ევფემიზებული გინება. „– შენ ყოჩაღად იყავი, ი ჩემანალა თათრები ფეხებსაც ვერ მოგვჭამენ“ (მიხეილ ჯავახიშვილი); „რამ დაგაბრმავათ, თქვე ჩემანალებო“ (გურამ დოჩანაშვილი); „ვერა ხედავ, იმ ჩემანალებმა პაპაშენი კიტრივით გააგორეს“ (თამაზ კვაჭანტირაძე. თარგმ.); „– გიჟია ეს ჩემანალა! სადღა უნდა წახვიდე. შეიკრა წრე!“ (ჯემალ ქარჩხაძე).