ცვენაა

ამბობენ მაშინ, როდესაც რაღაც მეტისმეტად ბევრია, იმდენად ბევრი, რომ თითქოს ციდან ცვივა უანგარიშოდ. „პოეტების ცვენა იყო“ (რეზო ჭეიშვილი); „სხვათა ნააზრევით გაჯერებული მეტყველების წყალობით, ახლა „საზრიან-გონიერთა“ ცვენაა“ (ჯანრი გოგეშვილი).