ხიხო

ი. გრიშაშვილი ასე განმარტავს: „მეტი სახელია გამოუსვლელი, უშნო კაცისა“ („ქალაქური ლექსიკონი“), მაგრამ საილუსტრაციო მაგალითი არ მოაქვს. „სოფელში რომ ჩავდივარ, ქალაქელ ციგანს მეძახიან, თბილისში რომ ჩამოვდივარ, ხიხოს“ (ნოდარ დუმბაძე).