ხურდა

სამაგიერო, რომელსაც უკეთურობის ჩამდენს უხდიან (თითქოს ხურდას – მსხვილი ფულის ნაშთს – უბრუნებენ). „– როგორი ნამუშევარია? (იგულისხმება: როგორი ნაცემია? – ლ.ბ.) – ჰკითხა უფროსმა. – მაგარი, მაგრამ ხურდაც კარგი მიიღო, – მიაყოლა გულის მოსაფხანად“ (ნოდარ დუმბაძე); „მე მაგინებდნენ, მაგრამ ვიცი, ქებაც ბევრს სურდა, და უკაცრავად თუ თან გამყვა იმათი ხურდა“ (პაოლო იაშვილი).