ბოღმა

1. ბოღმიანი ადამიანი, გულში ბოღმის ჩამდები. „ბნელო გარეგნობითაც ის იყო, რაც სახელი ერქვა, მაგრამ ბოღმაც იყო, დაგიმახსოვრებდა და მერე ჩხუბში ჩემ მტერს მოხვდა მაგისი წიხლი“ (გია ჭუმბურიძე. თარგმ.); „ღმერთო ჩემო, რა ბოღმა ხართ...“ (თამაზ კვაჭანტირაძე. თარგმ.). არსებითმა სახელმა ჟარგონში ზედსართავის გაგება მიიღო.
2. უსიამოვნო ამბავი. „მაგრამ ყველაზე ბოღმა ის იყო, ზედა ქუთუთოები დამიმაგრეს პაწაწკინტელა შპილკებით და თვალის დახამხამებაც კი აღარ შემეძლო“ (გია ჭუმბურიძე. თარგმ.).
   Source: ქართული ჟარგონის ლექსიკონი, მესამე შევსებული გამოცემა; ავტ. ლევან ბრეგაძე; რედ: ანა ჭაბაშვილი და სხვ.; შპს "ბაკურ სულაკაურის გამომცემლობა"; მისამართი: აღმაშენებლის 150,0112, თბილისი, 2013.