გააჯვა

წაეთრა, გაიძურწა, მოუსვა. „ნინჩო გაშტერებული უყურებდა ფანჯარას და ყველამ იცოდა, რომ ახლა ნადრიკუჩაზე ფიქრობდა: „სად გაქრა ეს დებილი! არ უნდა დარეკოს? ხოდა, გააჯვას!“ (იგულისხმება: თვალით აღარ დამენახოს!); „– დავაი, გააჯვი ეხლა აქედან! – შეუღრინა კოტიკომ მშიერ თინეიჯერს და გზა განაგრძო“ (ლაშა ბუღაძე).