დაამუღამა

ძირფესვიანად შეისწავლა; გემო გაუგო; საგნისა თუ მოვლენის არსს (საიდუმლოს) ჩასწვდა. „მუღამი“ ი. გრიშაშვილის „ქალაქურ ლექსიკონში ასეა ახსნილი: „გამოცანა, საიდუმლოება“. „მე იმ გოლფის ვერაფერი დავამუღამე“ (აკა მორჩილაძე). როცა უარყოფითი ნაწილაკი „ვერ“ დაერთვის, ასეთ მნიშვნელობას ღებულობს: არ მესმის, ვერ ვხვდები. „კაროჩე სუ მეჯვარე ვიყავი ჩვენ უბანში, ნათლულები მიყვარს და უვლი, ვერ ვამუღამეფ, ნათლულს რო არ უვლიან“ (აკა მორჩილაძე).