ფინტი

1. E.
   სპორტულ თამაშებში, ორთაბრძოლებშძში და სხვ. ცრუ მოძრაობის გაკეთება. თავის, ტანის, ხელის, ფეხის მოძრაობის, მიმიკის თანხლებით.
2. ერთგვარი ტაქტიკური ხერხი მეტოქის დეხორიენტაციისათვის. შედეგიანი ფინტების რეალიზებას განსაზღვრავს სპორტსმენის თამაშის მაღალი კლასი, ნიჭიერება და უნარი. ფეხბურთის ჯადოქარი, ფინტების უბადლო ოსტატი იყო მიხეილ მესხი.
   Source: ფიზიკური აღზრდისა და სპორტის მცირე განმარტებითი ლექსიკონი/როინ ტაგანაშვილი ; რედ.: ოთარ ჭურღულია, ნუგზარ მუზაშვილი ; ივ. ჯავახიშვილის სახ. თბილ. სახელმწ. უნ-ტის სოხუმის ფილიალი.თბილისი. : თბილ. უნ-ტის გამ-ბა, 1997