(&kruloç თითი opos სიტყვა, სწავლება) თავისებური ფორმა, სადაც ყოველ ბგერას შეესაბამება ხელის თითების გარკვეული მდგომარეობა (დაქტილური ანბანი). ეს არის წიგნიერ ყრუ ადამიანთა ურთიერთობის ხერხი ხელის ანბანის მეშვეობით. ამით დაქტილოლოგია თავის თავში ერთმანეთს უხამებს როგორც ზეპირი მეტყველების, რამდენადაც გამოიყენება ოპერატიული ურთიერთობისათვის, ისე წერითი მეტყველების ნიშნებს, რამდენადაც აქვს ნიშნების თანამიმდევრობის ფორმა, ორთოგრაფიის ნორმების შესაბამისად.
Source: პედაგოგიკურ ტერმინთა განმარტებითი ლექსიკონი /ჯემალ ჯინჯიხაძე;, რედაქტორი თამაზ კარანაძე. თბილისი: უნივერსალი, 2017.
to main page 
top of page