და დე დი დო დუ
დია დიგ დიდ დივ დიმ დიპ დირ დის დიფ დიქ

დისონანსი

  1. L.
    (dissonantia არათანაჟღერადობა, არათანასიმწყობრე, ჰარმონიის უქონლობა)
  2. კეთილხმოვანების დარღვევა, ბგერათა არაჰარმონიული შეხამება.კონსონანსი.
  3. ისეთი რამ, რაც არ ეწყობა, არ ეგუება რამე ერთიანს, შეხმატკბილებულს; შეუთანხმებლობა, შეუწყობლობა.
  4. ლექსთწყობაში: არაზუსტი რითმა.
    Source: პედაგოგიკურ ტერმინთა განმარტებითი ლექსიკონი /ჯემალ ჯინჯიხაძე;, რედაქტორი თამაზ კარანაძე. თბილისი: უნივერსალი, 2017.
to main page Top 10FeedbackLogin top of page
© 2008 David A. Mchedlishvili XHTML | CSS Powered by Glossword 1.8.9