(dissonantia არათანაჟღერადობა, არათანასიმწყობრე, ჰარმონიის უქონლობა)
კეთილხმოვანების დარღვევა, ბგერათა არაჰარმონიული შეხამება.კონსონანსი.
ისეთი რამ, რაც არ ეწყობა, არ ეგუება რამე ერთიანს, შეხმატკბილებულს; შეუთანხმებლობა, შეუწყობლობა.
ლექსთწყობაში: არაზუსტი რითმა.
Source: პედაგოგიკურ ტერმინთა განმარტებითი ლექსიკონი /ჯემალ ჯინჯიხაძე;, რედაქტორი თამაზ კარანაძე. თბილისი: უნივერსალი, 2017.