(centrum წრის ცენტრი) ინდივიდის უუნარობა ან სურვილის უქონლობა, განიხილოს საკუთარი თვალსაზრისისაგან განსხვავებული სხვა თვალსაზრისი როგორც ყურადღების ღირსი; ეს არის თავისი თვალსაზრისის აღქმა როგორც ერთადერთი არსებულისა. ტერმინი ფსიქოლოგიაში შემოიღო ჟან პიაჟემ იმისათვის, რომ აღეწერა აზროვნების თავისებურებანი, რომლებიც ახასიათებს 8-10 წლამდე ასაკის ბავშვებს. სხვადასხვა მიზეზის გამო, აზროვნების ასეთი თავისებურება სხვადასხვა ხარისხის გამოხატულებით შეიძლება შენარჩუნებულ იქნას უფრო მოწიფულ ასაკშიც.
Source: პედაგოგიკურ ტერმინთა განმარტებითი ლექსიკონი /ჯემალ ჯინჯიხაძე;, რედაქტორი თამაზ კარანაძე. თბილისი: უნივერსალი, 2017.
to main page 
top of page