მუშაობის ზოგადი და განსაკუთრებული ხერხების ერთობლიობა, რომელიც იძლევა საშუალებას, მაქსიმალურად იქნეს გამოყენებული ადამიანის ფასეული თვისებები და მოხდეს მის ნაკლოვანებათა კომპენსირება. ამასთან, სპეციფიკურია მასწავლებლის პედაგოგიური საქმიანობის ინდივიდუალური სტილი: ეს არის მასწავლებლის სუბიექტური თვისება და მის პროფესიონალურ და ინდივიდუალურ-ტიპიურ მახასიათებელთა განვითარებადი და დინამიკური კავშირი,
ვლინდება პიროვნების უნარში, რომ პედაგოგიური შეხედულებების, გრძნობების, განწყობების, ზნეობრივი პრინციპებისა და ფასეულობრივ ორიენტაციათა სისტემაში ჰპოვოს ჰარმონია საკუთარ „მე“-ს პოტენციალურ შესაძლებლობებსა და პროფესიის მოთხოვნებს შორის
და უზრუნველყოფს მასწავლებლის საკუთარ პოზიციას პედაგოგიკურ ამოცანათა ამოხსნაში.
Source: პედაგოგიკურ ტერმინთა განმარტებითი ლექსიკონი /ჯემალ ჯინჯიხაძე;, რედაქტორი თამაზ კარანაძე. თბილისი: უნივერსალი, 2017.