პედაგოგიკისა და განათლების თეორიის ნაწილი, მეცნიერული დისციპლინა, რომლის ობიექტია აღმზრდელობითი სისტემების მართვის პროცესი, ხოლო საგანი მართვის პროცესის წინააღმდეგობები, კანონზომიერებები, მიმართებები; პირობები, რომლებიც უზრუნველყოფენ მის განვითარებას, და, მაშასადამე, აღმზრდელობითი სისტემების ცხოველუნარიანობა და განვითარება.
Source: პედაგოგიკურ ტერმინთა განმარტებითი ლექსიკონი /ჯემალ ჯინჯიხაძე;, რედაქტორი თამაზ კარანაძე. თბილისი: უნივერსალი, 2017.