პედაგოგიური პროცესის ნაწილი, რომელიც უზრუნველყოფს მოსწავლის პიროვნების განვითარებას, თვითგანვითარებას, თვითრეალიზაციასა და თვითაღზრდას, მისი თვითმყოფადი პიროვნული სახისა და ხალხთან, ბუნებასთან, ცივილიზაციასთან უსაფრთხო დიალოგური ურთიერთქმედების ქმნადობას, გამომდინარე მისი, როგორც შემეცნებისა და საგნობრივი საქმიანობის სუბიექტის, ინდივიდუალური თავისებურებების გამოვლინებიდან.
Source: პედაგოგიკურ ტერმინთა განმარტებითი ლექსიკონი /ჯემალ ჯინჯიხაძე;, რედაქტორი თამაზ კარანაძე. თბილისი: უნივერსალი, 2017.