(საქმე.მოქმედება)ენათმეცნიერების ტერმინი, რომელიც აღნიშნავს:
სემიოტიკის ნაწილს, რომელიც შეისწავლის მიმართებებს ნიშნიერ სისტემებსა და იმათ შორის, ვინც იყენებს ამ სისტემებს, იკვლევს მათ მიერ ნიშნების ინტერპრეტაციის პრობლემებს;
ერთობლიობა იმ პირობებისა, რომლებიც თან სდევს ენობრივი ნიშნის გამოყენებას;
ენათმეცნიერების ნაწილი, რომელიც შეისწავლის მოლაპარაკეთა მიერ ენობრივი ნიშნების გამოყენების პირობებს. პრაგმატიკის ზემოქმედება განისაზღვრება გამონათქვამის შინაარსითა და გაფორმებით. თარგმნის შედეგად პრაგმატიკული მნიშვნელობის ნაწილი შეიძლება დაიკარგოს.
Source: პედაგოგიკურ ტერმინთა განმარტებითი ლექსიკონი /ჯემალ ჯინჯიხაძე;, რედაქტორი თამაზ კარანაძე. თბილისი: უნივერსალი, 2017.
to main page 
top of page