ფილოსოფიური და რელიგიური ტერმინი, რომელიც აღნიშნავს გარკვეული ადამიანის ხასიათის დადებით ზნეობრივ თვისებას, რაც განისაზღვრება მისი ნებისყოფითა და ქცევით; ნებისყოფის მუდმივი საქმიანობრივი მიმართულობა ზნეობრივი კანონის (მცნებათა) შესრულებისაკენ. ანტონიმია ცოდვა.
Source: პედაგოგიკურ ტერმინთა განმარტებითი ლექსიკონი /ჯემალ ჯინჯიხაძე;, რედაქტორი თამაზ კარანაძე. თბილისი: უნივერსალი, 2017.