სინქრონიული: ლინგვ. სინქრონიასთან დაკავშირებული, სინქრონიის შემსწავლელი, ენის სტატიკური მდგომარეობის აღმნიშვნელი (
სინქრონიული კვლევა);
სინქრონული: სპეც. სინქრონიზმის ხასიათისა, ერთსა და იმავე დროს მიმდინარე, წარმოებული (სინქრონული რხევა / მეთოდი / თარგმნა).
Source: „ჟურნალისტის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი“: მთავარი რედაქტორი - თამარ ვაშაკიძე; არნოლდ ჩიქობავას ენათმეცნიერების ინსტიტუტი; გამომცემლობა „უნივერსალი“; თბილისი, 2009, 0179, ი. ჭავჭავაძის გამზ. 9.