(ვისაც ბედი არა აქვს, ბედი არ სწყალობს, უიღბლო); უბედობა; შდრ.: უბედური
1. ცუდი ბედის მქონე – უბედურ კაცს ქვა აღმართში მიეწევაო;
2. გადატ., საუბ. ცუდი, აუტანელი – უბედური ხასიათი აქვს.
Source: „ჟურნალისტის ორთოგრაფიულ-სტილისტიკური ლექსიკონი“: მთავარი რედაქტორი - თამარ ვაშაკიძე; არნოლდ ჩიქობავას ენათმეცნიერების ინსტიტუტი; გამომცემლობა „უნივერსალი“; თბილისი, 2009, 0179, ი. ჭავჭავაძის გამზ. 9.