ბაჩა

1. ლეჩხ., გუდ., მთ.
   See also: ალაჩა, გერგი
2. ცხენი, რომელსაც ძუა-ფაფარი გაკრეჭილი აქვს (იმ., ჭყ.)
   See also: ნაღიტა
3. (მეგრ.) – „მხოლოდ შეძლებულ მებატონეებსა ჰყავთ (სამეგრელოში) გვარიანი ჯოგი, რომელშიაც კარგი, ბაჩად წოდებული თოხარი კი ცხენები გამოერევა ხოლმე“ (მოამბე 1900 № III ნ. II-28.)
   შემოკლებათა განმარტება
   See also: თოხარიკი
   Source: მესაქონლეობის ლექსიკონი. - ლეონიძე, ლევან. ტფილისი: მიწად-მოქმედების კომისარიატის სასოფლო მეურნეობის განყოფ. გამოცემა, 1925 (პოლიგრაფტრესტის 2-ე სტამბა).