(კახ., ქართლ., გუდ.) – ტაბახი (გურ.) - ცხენის მაგარი სასა ჩამოსული, დასიებული. დამაღი იცის ქერ ნაჩვევმა ცხენმა, თუ დანიშნულ დროს არ მიეცა ქერი, ან თუ სხვა ცხენი სჭამს ქერს და ის კი უყურებს
Source: მესაქონლეობის ლექსიკონი. - ლეონიძე, ლევან. ტფილისი: მიწად-მოქმედების კომისარიატის სასოფლო მეურნეობის განყოფ. გამოცემა, 1925 (პოლიგრაფტრესტის 2-ე სტამბა).