ულაყი

1. შესაბმელი საქონელი (ინგ. ჯან.)
   See also: ვაყა
2. საკიდარი საქონელი (ხევს.). ამავე აზრითაა ნახმარი ქართლ-კახეთის სიგელ-გუჯრებში „არა ულაყი“, რაც უნდა უდრიდეს დასავლეთ საქართველოს სიგელ-გუჯრები ხმარებულ „არა ტვირთი“-ს. დ. ფურცელაძე „груз. церк.гудж“- ში გვ. 79 ულაყს სთარგმნის – осел, რაც შეცდომათ უნდა ჩაითვალოს
3. დაუკოდავი ცხენი (ქართლ., კახ.). ულაყი იმით განსხვავდება აჯილღისაგან, რომ უკანასკნელი არის ულაყი მომშენებელი.
   შემოკლებათა განმარტება
    

   „სამდივანბეგო ასრე აიღება: ულაყ ცხენზედ სამი აბაზი, ჭაკ ცხენხედ ორი აბაზი“ (დასტ. 59), ან:

   „მაშინ ნახავთ, რომ ყიზილბამის შესაჯდომი ულაყი ცხენები სულერთიან დასწყვეტენ, ჭაკ-ცხენებში გაერევიან და ყიზილბაშის ურდოს სულ აურევენ-ო (აღა-მამად-ხანის შემ. თბილ. 16)

   Source: მესაქონლეობის ლექსიკონი. - ლეონიძე, ლევან. ტფილისი: მიწად-მოქმედების კომისარიატის სასოფლო მეურნეობის განყოფ. გამოცემა, 1925 (პოლიგრაფტრესტის 2-ე სტამბა).