მწვირე

1. arc.
   ნეხვი ალაფებული
    

   „ნახა ფოლორცში მწვირე დგას და შიგ საპყარი გლახა აგდია“ (სიბრძნ. სიცრ. 176)

2. (საბა, გუდ. მთ., მოხ.) – მწურე (ხევს., თ.) - საქონლის შარდი
   შემოკლებათა განმარტება
    

   „მღვიმესა შინა არა იყო წყალი, არამედ მწვირე“ (იერემ.38,6.)

   Source: მესაქონლეობის ლექსიკონი. - ლეონიძე, ლევან. ტფილისი: მიწად-მოქმედების კომისარიატის სასოფლო მეურნეობის განყოფ. გამოცემა, 1925 (პოლიგრაფტრესტის 2-ე სტამბა).