სადავე

1. (საბა, თ., კახ.) - (სადევე (ძვ.) - სადეუ (სვან.) – აღვირის ტარი (მთ. გუდ.) აღვირის ტორი (მოხ.) - აღვირის თასმები, ხელში დასაჭერი
    

   „ცხენსა ჰგავს პატრონ მომკვდარსა, სადავე ჩამოშვებულსა“ (თ., ხალხ. სიტყვ. - 108), ან: - „და ხელთა ჩემთა იყვნენ სადევენი იგი ცხენითურთ ჰონე იგიცა ჩემთანვე, ვიდოდეს“ (ქრონიკ. II – 117)

   See also: აღვირის ტორი
2. აღვირის გძელი თასმა, რომლითაც იკავებს ცხენებს მეეტლე
    

   „სადეველნი ეტლებისა მათისანი“ (ნაუმ. 2,3).
   შემოკლებათა განმარტება

   Source: მესაქონლეობის ლექსიკონი. - ლეონიძე, ლევან. ტფილისი: მიწად-მოქმედების კომისარიატის სასოფლო მეურნეობის განყოფ. გამოცემა, 1925 (პოლიგრაფტრესტის 2-ე სტამბა).