ნეზვი

(ძვ., კახ, ქართლ,) - ძველად საერთოდ ნიშნავდა დედალ საქონელს, ვერძი კი - მამალს, მაგ. „თუ ზროხათაგან შესწირვიდეს იგი, გინ თუ ვერძსა, გინ თუ ნეზუსა უბიწოი: მოიბინ იგი წინაშე უფლისა“ (ლევიტ. 3,1) დღეს ქართლ-კახეთში იხმარება მხოლოდ წვრილ-ფეხა დედალ საქონელზე: „ზოგიერთსა დედაკაცსა კიდევა სჯობს ნეზვი ღორი“ (მოგზ. 1901 №714)
შემოკლებათა განმარტება